Auteursarchief: Matty

Sorry voor de chaos! We zijn keihard aan het leren.

Bij mij in de klas was het vaak geen toonbeeld van rust. Maar geleerd werd er! En reken maar dat ze betrokken waren.

Zitten en stil-zijn is killing. Laat ze bewegen en praten. Hun gedachten ordenen. Hun stem gebruiken, letterlijk. Zodat het figuurlijke hen ook natuurlijk af zal gaan. Leer ze huppelen door de ingewikkeldheid en het lawaai in de wereld.

 

Geef ze de ruimte.

 

Precies daarom ben ik zo gek op werkvormen. Interactief of coöperatief, whatever. Als het iedereen maar betrokken, in beweging houdt en interactie teweegbrengt. Het werkt op groepsklimaat-niveau en op leerling niveau.  En stiekemweg zijn ze  ook nog eens keihard aan het oefenen op sociaal-emotionele vaardigheden.

 

Wie wel eens bij een workshop, training  of webinar van mij is geweest, of wie bij me in de klas zat, weet dat ik graag iedereen in beweging zet. Dat ik overal een werkvorm in zie en creatief ben in het ombouwen van een werkvorm tot ‘ie klopt met de doelgroep en het leerdoel.

 

Daarom laat ik je in deze glundertips kennismaken met één van mijn favorietjes: de high five. Eigenlijk heet ‘ie anders , maar deze naam spreekt het meest tot de verbeelding:

 

1.De leerkracht geeft een opdracht. Bijvoorbeeld: vertel wat je dit weekend voor lekker saais hebt gedaan.
2.De deelnemers/leerlingen lopen kris kras door het klaslokaal. Ze houden hun hand omhoog
3.Ze geven een willekeurige klasgenoot met de hand omhoog een high five.
4.Omstebeurt voeren ze de opdracht uit.  Bijvoorbeeld: ze vertellen wat voor lekker saais ze hebben gedaan.
5.Als ze allebei geweest zijn, mogen ze wisselen.
6.De leerlingen lopen door de ruimte, high fiven, vertellen en wisselen weer
7.(herhaal tot eindtijd)
8.Na afloop vraagt de leerkracht de leerlingen iets te vertellen over wat ze gehoord hebben.

 

Deze gebruikte ik zowat dagelijks: om de rij te maken (zonder opdracht), paren te vinden (bijvoorbeeld dezelfde plaatjes of som en uitkomst), met de karweikaarten van schatgravers en eigenlijk met heel veel te-leren-of-te-oefenen-zaken.

 

Er zijn nog veel meer werkvormen. Toch raad ik je aan om met 1 werkvorm te beginnen, zodat de structuur voor je leerlingen helder is. Je kunt er echt eindeloos op variëren. Het levert je leerlingen plezier, interactie en inspiratie op. Ze oefenen de lesstof en/of sociale emotionele vaardigheden. Het geeft jou de ruimte om te observeren, mee te luisteren, aan te sturen.

 

Bij deze nodig ik je uit om deze week deze werkvorm in je klas te gebruiken. Begin simpel. En als je ‘m al kent: varieer, bouw en gebruik je creativiteit.

Glundervibes. Elke dag. De hele dag.

‘Ik wil mijn leerlingen meegeven dat ze er mogen zijn.’

‘Zelfredzaamheid in de maatschappij.’

‘Een open blik naar de wereld, naar zichzelf en naar elkaar.’

 

Zomaar een paar antwoorden van ( al dan niet afstuderende) leerkrachten tijdens mijn lezing over Positieve Vibes in de klas afgelopen dinsdag. Om blij van te worden toch! Die wensen voor leerlingen alleen al. Dat belooft wat!

 

Dat complimenten leerlingen laten voelen dat ze er mogen zijn weet jij natuurlijk allang. Die complimenten geef jij allang. Tenminste, ja, als het even lukt. Wil je heus wel. Dat in ieder geval. Want ja, hallo, jij snapt ook wel hoe belangrijk het geven van de juiste complimenten is. Maar hoe doe je dat nou in jouw volle klas met jouw volle rooster inclusief groepsplannen?

 

Wat maken we ’t onszelf soms moeilijk! We zijn te hard aan het werk (what else is new?)! Waarom maken wij onze eigen rol zo groot? Als of wij de enigen zijn die complimenten kunnen geven aan kinderen.

Dat kan anders.

 

Stel je eens voor, dat jouw leerlingen wel die complimenten krijgen. De hele dag door. Elke schooldag. Niet door 1 paar juffen-of-meester-ogen, maar door 25 paar ogen. Dat ze niet alleen gezien worden, maar ook zelf gaan kijken. Zelf!

 

Wij hadden de glunderketting in de klas. Die was niet van mij, als juf, maar van de klas. Elke ochtend startte hij bij mij, om mijn nek. Ik hing hem hem vergezeld van een compliment om de nek een leerling en de rest ging vanzelf. De leerling gaf hem, op een door hem gekozen moment, aan een door hem gekozen klasgenoot. Vergezeld van een compliment. De hele dag. Elke dag.

 

Door de glunders tastbaar te maken, geef je je leerlingen elke dag, de hele dag, de kans om elkaar te beglunderen. Je leert ze om met een open blik naar de wereld, elkaar en zichzelf te kijken. Zelfredzaam te zijn. En kun jij, gedragen door die door-de-klas-vliegende- glundervibes verder met je lessen.

 

Leer het ze zelf te doen. Moet jij eens kijken wat er gebeurt. Glundervibes!

wijs ze de weg naar de glunders

‘Ja, natuurlijk zie ik mijn leerlingen graag glunderen! Maar hoe doe ik dat in mijn volle klas en met mijn volle lesrooster?’

Glunder is a state of mind. Een manier van doen. Een vaardigheid. Grote kans dat jij het ook belangrijk vindt dat je leerlingen het leren. Maar je leerlingen zijn zo divers, hebben allemaal iets anders nodig en reageren daar dan gedurende de dag ook nog eens allemaal verschillend op.

Er zijn zoveel facetten waar je in kunt ontwikkelen om te leren glunderen. Om er een paar te noemen: talent ontwikkelen, voelen, ontvankelijk zijn voor klein geluk. Dankbaarheid niet te vergeten. En dat zijn er nog maar een paar.

Allemaal zaken die je het leven meer laten omhelzen. Beleven. Soms zelfs kleine huppels veroorzaken. Geen trucje dat je even snel aanleert. Wel iets dat je elk moment van de dag kunt oefenen. Waar je beter in kunt worden. Jij als leerkracht. Je leerlingen met je.

Maar goed, hoe dan?

De eenvoudigste manier is door de juiste vragen te stellen. Vragen die laten voelen, nadenken over wie je bent, over jou. Vraag naar positieve zaken.Zo wijs je ze de weg. Zo leren en blijven ze zelf nadenken en voelen. Kunnen ze het straks zonder jou.
Zelf.
Vanzelf.

* Waar kreeg je pas nog een compliment over?
* Waar zou je nu graag willen zijn?
* Van welk gratis iets kun jij ontzettend genieten?

Laat je verrassen.
Laat ze zichzelf verrassen.
Elkaar.

Als je ’t jezelf en je klas een beetje makkelijker wilt maken, gebruik dan Schatgravers. Een breed scala aan positieve vragen voor kinderen. En hun leerkrachten. Want samen leer je toch het meest.

lamineren of laten inspireren?

Ook als ik bij een lezing ben, is mijn tafel een glunderende chaos 🙈✨Deze foto kreeg ik toegezonden na een inspiratiebijeenkomst over positief onderwijs.

Ik geloof, nee, arroganter en eigenwijzer: denk te weten dat dat wat hier op tafel ligt dit onder andere is wat het onderwijs nodig heeft om die positiviteit de klassen in te brengen. Mooie, eenvoudige en krachtige tools.

Want dat we ‘t willen, daar zijn we ‘t wel over eens geloof ik. Maar hoe? Dat ga ik je vertellen. Stukje voor stukje. Tool voor tool.

Ik zie het nog zoveel om me heen: Terwijl leerkrachten omkomen in het werk, zijn ze ook nog eens zelf van alles aan het fabriceren. De printer en het lamineerapparaat draait op volle toeren en ‘s avond als ze thuis zijn worden de werkjes uitgeknipt. Opdat hun leerlingen maar betrokken kunnen worden. Dat vind ik dus zonde van die kostbare leerkracht-energie. Want, lieve leerkracht, je hoeft echt niet alles zelf te maken. Er is al zoveel!

Zoals dus dat fijne geel-blauwe doosje op de foto. Ontwikkeld door Greetje Welten en ondergetekende. Omdat wij iets misten: een spel waarmee het zelfbeeld en de positieve kijk bij kinderen spelenderwijs werd.

Eerlijk gezegd ontwikkelden wij dit kaartspel jaren geleden voor in onze eigen kindercoachpraktijken. Maar gaandeweg kon ik het niet laten om het mee de klas in te nemen. Dit gunde ik mijn leerlingen net zo goed!

In dit kaartspel zitten 107 positieve eigenschappen (schatkaarten) en 120 laagdrempelige positieve opdrachten/vragen (karweikaarten) variërend van mindfulness, helpende gedachten tot hyperkorte theateropvoeringen. Hiermee werk je talentgedreven, snel, groepsgericht, gemakkelijk en met alle leerlingen tegelijk. En ja, dus ook in de klas! In heel veel klassen inmiddels. Gelukkig.

Maar er zijn dus ook nog klassen waarvan de leerkracht heel graag al die leerlingen een stem geeft, ze wilt betrekken bij de lessen en lekker laten bewegen. Ze wil laten huppelen door de ingewikkeldheid en het lawaai van de wereld. Maar die dus zelf ‘s avonds lessen zit te zoeken, maken, lamineren en knippen.

Hoe lekker zou het zijn als deze leerkrachten alleen maar hun Schatgravers-doosje erbij hoeven te pakken, het gejuich opstijgt (en ja, dat gebeurt echt vaak), (al is het maar)1 kaartje eruit pakken en daarmee weer een glimlach in die harten tovert?

Probeer het uit, deze week nog, met deze (zie foto) karweikaart. Hartsmeltende antwoorden als jij deze karweikaart in je klas stelt..! Gewoon, tijdens de dagopening, de kring of bij het namen oplezen.

Want als je zo regelmatig eens een karweikaart doet, ben je bijna geen tijd kwijt en ‘win’ je dus wel heel veel sfeer, positiviteit én hoor je wat er in die fijne koppies afspeelt. Dat willen we, toch?

Ervaar het. Dit kaartspel is de sleutel tot de mooiste gesprekken. Ook in de klas. Ook tussen jouw leerlingen in plaats van alleen maar met jou. En reken maar dat je hiermee hele mooie lessen overbrengt.

Morgen geef ik een workshop over Schatgravers met groepen. Daar kun je niet bij zijn. Wel kun je morgenavond op onze socials @mattyengreetje  lezen hoe het was en aangeven dat je bij een volgende workshop wilt zijn. Op de late woensdagmiddag, met lekker eten tot ergens in de avond, in Bergen op Zoom. Kosten €145,20. Laat even weten als je interesse hebt, dan nemen we in mee in de planning. Stukken leuker dan lamineren en knippen. Beloofd!

Twijfel je nog? Snap ik ook, je hebt genoeg om aan te denken. Snap ik ook, je hebt genoeg om aan te denken. Je kunt Schatgravers ook gewoon zelf aanschaffen (of vraag je directie, slimmer 😉) Maar volg in ieder geval de socials van onze spellen op @mattyengreetje.

En laat je inspireren.

beglunder elkaar

Zo’n klas waarin kinderen op elkaar reageren. Waar de glundervibes je om de oren vliegen, zonder dat het allemaal uit jou hoeft te komen.  Laten we eens klein, behapbaar en huppelend beginnen. Als je al zo’n klas hebt, waar de kinderen op elkaar reageren (misschien niet zoals jij het wilt, maar toch) dan wordt het nóg makkelijker.

Met 1 eenvoudige opdracht leren we kinderen aardig zijn voor elkaar, positief interpreteren, kwaliteiten ontdekken en relaties koesteren en opbouwen. Best mooie levensvaardigheden toch?

Beglunder elkaar. 

Het leuke is dat het bij jou, de leerkracht, begint. Nog voordat je het in de klas gaat doen, daag ik je uit om het eens bij

je collega’s te doen. Beglunder ze. Onder het naar binnen lopen in de ochtend. Tijdens de bouwvergadering. Kijk naar wat dat met ze doet. En met jou. Zo lekker. Heerlijk toch om dat je leerlingen mee te geven?

Ik kan er wel honderden werkvormen en lessen mee bedenken (en dat ga ik misschien ook nog wel doen, geen zorgen!), maar start eens gewoon met doen. Introduceer en nodig uit:

Schrijf  ‘beglunder’ op je bord.

Of handletter op een poster.

Of laat handletteren!

Of bij de jongere leerlingen: klap het.

(Zie je. Ik draaf nu al door.)

Geef voorbeelden.

Vraag voorbeelden.

Laat uitbeelden. Laat horen.

Leef voor.

Jij. Doe het.

Vanuit je hart, zodat ze je geloven.

Zodat ze het voelen.

Vraag aan het einde van de dag wie er beglunderd heeft.

 

Nog eindeloos meer verwerkingen dus. Maar laten we eenvoudig beginnen. Dit alleen al, doet je huppelen.

Wil je het beglunderen zichtbaar of zelfs tastbaar maken? Maak dan samen met je klas de Glunderketting. Dan wordt het nóg leuker en makkelijker.

Stop. En kijk naar de knoppen

Stop. En kijk naar de knoppen.

Ja, leuk Matty. Maar ik heb geen boom in mijn klas en ook geen tijd om elke week met ze naar het bos te gaan. Dus wat kan ik hier mee in mijn alledaagse schooldag?

Wat je ze ook wilt leren, wat je ook van ze verwacht, bij jou begint het. Jij, met jouw fonkelende ogen. Met jouw glimlach, je rust in de chaos. Jouw vibes doen je leerlingen groeien. Het begint bij de leerkracht.

Vanuit problemen ontstaat vaak de urgentie om te veranderen. Om tot leren en ontwikkelen te komen is het veel handiger om te kijken naar wat wel goed gaat. Voor jou. En voor je leerlingen. Deze mindset geeft glundervibes met hoop en motivatie.

Dat lukt niet zomaar. Er zijn talloze situaties denkbaar waarbij dat een serieuze uitdaging is. Daarom is het juist slim om dat in jouw eigen manier van doen te verweven. Door naar de knoppen te kijken. Niet als je in de klas bent. Maar als je op het plein loopt bijvoorbeeld. Als je onderweg naar school bent. Of naar huis.

Die knoppen aan de takken. Zo klein. Zo aanwezig. Supereenvoudig, want daar hoef je dus helemaal niets extra’s voor te maken. Niks voor te kopen. Je hoeft enkel maar je ogen in de fonkelstand te zetten.

En als het je dan gelukt is, al is het maar 1 keer, dan deel je dat met je leerlingen. In de ochtend, bij de dagopening bijvoorbeeld: ‘ik zag knoppen aan de takken vandaag.’ Hier kun je het bij laten. Gewoon voorleven, daarmee maak je zo’n groot verschil.

Wil je meer? Wil je’t uitvergroten? Laat ze reageren: Wie zag ook knoppen? Wat betekent dit? Wat vind je daarvan? Als er veel reactie komt, maak je er een coöperatieve werkvorm van : ‘ Ga staan als je knoppen aan de takken zag’ En voor wie staat: Waar zag je ze? Uit jezelf? Heb je ze aan iemand laten zien? Zag je al een kleurtje tevoorschijn komen?

Voor de ultieme glundervibe sluit je af met ‘Morgen vraag ik het weer. Let vandaag maar eens op als je buiten bent.’

Eens zien wat dat doet! Fonkelende ogen en een gesprekje van hooguit 5 minuten. Ben benieuwd wat jij hiermee aanwakkert. Kan trouwens ook met krokussen en ander voorjaarsmoois. De mogelijkheden zijn eindeloos.

blauwe druifjes en de groepsdynamiek in jouw klas

‘Elke bloem bloeit op zijn tijd en zijn manier.’ ~(naar) Ken Petti

In elke groep (en dus klas) worden bepaalde rollen vertegenwoordigd: de bewuste en onbewuste gedragingen van iedere persoon (en dus leerling)

Als je op groepsdynamische manier naar deze pot met groeiende blauwe druifjes kijkt, hoef je eigenlijk de benamingen van die rollen niet eens te kennen:

  1. kijk naar deze pot blauwe druifjes
  2. welke bloem valt je als eerste op?
  3. welke indruk krijg je van het blauwe druifje?
  4. aan welke leerling in jouw klas doet dit blauwe druifje je denken?

Of, andersom:

  1. haal een leerling uit je klas voor de geest
  2. welk blauwe druifje representeert hem of haar het meest?
  3. wat word je gewaar nu je naar dit blauwe druifje kijkt?

Zo fijn voor jezelf om het eens niet in vaste rol-terminologie te vatten. Gewoon in wat het jou vertelt. dat is veel belangrijker en inspirerende voor jezelf. Liefdevoller naar je leerling. Krachtiger ook.

Laat je inspireren door de natuur. Een pot blauwe druifjes in dit geval. Een vaas bloemen, een boom in het bos, een plant in je klas. De natuur heeft je zoveel te vertellen.

Wil je t mij eens laten weten? Hoeveel leerlingen uit jouw klas herken jij in deze pot blauwe druifjes? En is het voor jou net zo liefdevol en krachtig als voor mij? Ik hoor het zo graag van je! Hier op Facebookinstagram of Linkedin

boekinspiratie De Rode Prinses

Er is maar weinig dat zoveel verbinding brengt als samen in een verhaal te zitten. Zo zetten wij luistercd’s op in de auto. Als we lang onderweg zijn, zitten we met ons vieren in het verhaal van de Gorgels, Madelief of Wiplala. Het verhaal beleven, maar ook al die personages die voorbij komen en , vooral, die uitspraken en rariteiten nog eens terloops doornemen is verdiepend, vaak grappig, gezellig en verbindend.

 

Al heb ik als kind veel gelezen, toch zijn er nog genoeg kinderklassiekers die in mijn jeugd gewoon niet langs zijn geweest. Wat een verrijking om ze dan nu alsnog tot me te nemen! Verhalen verdiepen, geven je zo’n brede kijk op de wereld. Ze laten je anderen beter begrijpen. En jezelf ook nog eens.

 

Verhalen zijn ook een prachtmiddel voor de klas. Wil je iets overbrengen, dan komen verhalen helderder binnen dan droge feitjes. Vast niet nieuw voor je. Hoe heerlijk is het, om met de verhalen die je toch al door wilt geven, de mooiste gesprekjes te voeren met je klas. Terloops, tussendoor, licht en luchtig maar zo betekenisvol!

Wat een verrijking dus, dat ik me iets meer dan een maand geleden bij de facebookgroep ‘ Thee met Boekjes’ aansloot. Een soort boekenclub, maar dan online. Natascha Bruti, de oprichtster, had een lijst samengesteld met daarop allemaal van die kinderklassiekers die ik gewoon nog niet gelezen had.  Zo luisterde-en-las ik de afgelopen paar weken samen met Mevrouw van 7 naar De Rode Prinses.  Wat een parel!

De grote glans zat in de vragen die de boekenclub-leden elkaar stelden. Hoe heerlijk om zo dat pareltje van een boek nog veel meer binnen te laten komen. Om je te verdiepen in de karakters en kronkels van de boekenpersonen. Om de mooie zinnen uit te lichten. Om er verder op door te mijmeren. Samen grapjes over te maken.

Al dat moois wilde ik bewaren. Dat doe ik dan het liefst op z’n Matty’s: overzichtelijk en eenvoudig op 1 papier, maar wel een beetje mooi en creatief. Zo ontstond, met toestemming en vooral grote inspiratie van de boekenclub deze inspiratieposter. Hier deel ik hem met jou. Gebruik hem, voor jezelf, je klas of waar dan ook. Deel hem, met Rode Prinses of anderszinse boekenliefhebbers. En verdwaal voor even in het woud.

Zullen we de (wat vind ik van de) toetsdruk verlagen?

Cito-tijd. In mijn 18 jaar als leerkracht niet mijn favoriete tijd van het jaar.

Buiten dat je leerlingen het misschien best spannend vinden en een hoge werkdichtheid ervaren in deze tijd en de ouders graag willen weten hoe het gegaan is, ligt er een hoop extra werk op je te wachten. De toetsen moeten compleet en geordend klaarliggen, afgenomen worden (bij de jongere groepen ook nog mondeling dus totaal van jou afhankelijk), nagekeken, geanalyseerd, ingevoerd in het LVS en dan mag je met de groeps- en hulpplannen aan de slag. Kortom: een hoop gedoe.

 

 

Is dat niet verwarrend? Dat we aan de ene kant uitdragen dat de toetsen niet belangrijk zijn en er intussen zoveel tijd aan besteden?

Welke boodschap geven we kinderen daarmee? Dat je vooral tijd moet besteden aan dingen die je echt heus niet belangrijk vindt? Of dat we (ze?) vooral geen eigen mening mogen hebben? Dat zal de positieve levenskijk van kinderen vast niet ten goede komen.

 

Weet je nog dat een kind niet eens zo veel leert van wat je zegt? Dat een kind veel meer leert van wat je doet?  Jouw waardegedreven houding, jouw manier van doen is veel bepalender dan wat je ze vertelt! Is het niet handig als dit met elkaar in overeenstemming is? Laten we het congruent houden.

 

Hoe lekker zou het zijn die (wat-vind-ik-van-de-)Cito-toetsdruk te verlagen? Niet alleen bij je leerlingen, maar ook bij jezelf. Het zal een hele opluchting zijn als jij weet waar je staat. Als jouw leerlingen weer weten wat ze aan jou hebben. Als ze zien dat wat jij zegt en wat jij onbewust uitdraagt met elkaar kloppen. Zo snappen ze jou weer. Zo kunnen ze je weer ten volle vertrouwen.

 

Kijk, dat je die Ciro-toetsen moet doen, daar ontkom je over het algemeen niet aan. Dat bepaalt jouw schoolleiding of schoolbestuur. Maar hoe je ermee omgaat heb je voor een groot gedeelte zelf in de hand. Hoe je erover communiceert met jezelf en je leerlingen al helemaal.

 

Uiteindelijk besloten mijn collega’s en ik het toetsgebeuren dan maar zo klein mogelijk te maken. Elke dag een beetje en verder de alle-school-daagse zaken. Geen grootse aankondigingen, gewoon iets dat er óók is. Niet allerlei extra tips voor het maken van de toets, het benaderen als al het ander schoolwerk.

 

Ga eens voor jezelf na wat jij nu eigenlijk echt van die toetsen vindt. Wees zo eerlijk mogelijk tegen jezelf. Helemaal tof als je ’t er op een constructieve manier met je collega’s over hebt. Voor jezelf of samen een visie formuleert. Geef daar vorm aan in jouw klas. Op jouw eigen integere manier. Dan geef je een inspirerend voorbeeld aan jouw leerlingen. Dan maak je verschil.

Wil je in je klas meer stilstaan bij wat voor jou écht belangrijk is? Bestel dan hier de Glunderjournal voor €19,95. Een liefdevolle reminder voor jezelf en elke dag weer een feestje om in te vullen!

zilveren weken, glunderstart je klas in januari

‘Na die heftige decemberperiode heb ik eindelijk mijn klas weer terug! En nu ben ik ze kwijt.”

Terug naar school na de kerstvakantie: Het lokaal is ontdaan van de heisa, net als je leerlingen. Iedereen is 2 weken in zijn winterbubbel thuis en met familie geweest en dan is het weer zo ver: zijn jullie weer 5 dagen per week aan elkaar overgeleverd.

2 weken niet op school. Dat is ontspannen, maar ook in de hectiek, verplichtingen en druk van feestdagen thuis komen. Dat is 2 weken niet in de regelmaat die jij voor de vakantie zo zorgvuldig had opgebouwd.

Je hebt je leerlingen terug en je bent ze ook een beetje kwijt. De geschreven maar vooral ongeschreven regels, de rollen, de normen, afspraken. Alles ligt overhoop!

Hoe zat het ook alweer? Grote kans dat jij als leerkracht alles nog wel in je hoofd hebt. Maar reken er maar op dat je leerlingen het allemaal niet meer precies weten. Ook mag je erop rekenen dat er in de vakantie van alles gebeurd is thuis (en heus niet alleen leuk, warm en gezellig, helaas) en er groeispurten geweest zijn, wat nu mee de klas in komt.

How to deal with it? Hoe zorg je ervoor dat dit weer die toffe groep van voor de kerstvakantie wordt?

Dat ieder zijn rol in de groep terugvindt (en dat kan best een andere zijn dan voor de kerstvakantie)! In de januarimaand kun jij als leerkracht het verschil maken met #glunderstart je klas

door in te zetten op

-groepsvorming

-geborgenheid

-structuur

Geef dat de aandacht deze weken!

Eerder dit schooljaar maakte ik deze inspiratieposter voor je. Gebruik hem gewoon weer! Zodat jij deze eerste dagen al meteen kunt glunderstarten. En je weet, een goed begin… (juist!) Maak van deze poster een screenshotje, en je hebt hem in ieder geval altijd bij je. Zodra je op school bent print je’m en stop je ‘m in je klassenmap. Om tussendoor steeds even op te spieken. Want dat mag dus gewoon hè, weet je ook wel toch?

Deel je ‘m met je collega’s. Via google drive, het kopieerapparaat of je stuurt hem simpelweg door. Mag allemaal. Hoe meer leerkrachten glunderen, hoe beter. Dus deel!

Verder de eenvoudige, maar heus-niet-bepaald-simpel-uit-te-voeren tip: zorg dat JIJ er bent. JIJ. Met alle zijnskracht die je hebt. Zie je leerlingen. Neem je ontspanning.

Heb je meer concrete handvatten nodig? Volg me op Facebook of instagram, of, slimmer en leuker nog: kom dan naar één van de Glunderworkshops. Daarin laat ik je ervaren welke behapbare en inspirerende coachtools, -vaardigheden en spellen je snel, gemakkelijk en groepsgericht in kunt zetten. Zodat jij en je leerlingen op de allerjullieste manier kunnen glunderen.