beeldbanken

instagram schatgraversHet was het kijken dat me redde.  Kijken naar de wereld en zien wat voor moois er om me heen gewoon al was.  Het spel waar ik vier jaar geleden samen met kindercoach-collega Greetje Welten aan begon, ‘Schatgravers’, stond op het punt gelanceerd te worden.  Reken maar dat ik  dankbaar was.  Absoluut! Maar jee, wat een werk.

Stuiterend ging ik door het leven. Van blijdschap, van onrust, van spanning. De kinderen in mijn klas waren druk. Wel 28 spiegeltjes die mij lieten zien wat ik uitstraalde. Thuis  deed ik mijn best om niet elke minuut in het spel te stoppen. Tel daarbij mijn praktijk en de trainingen op, en je begrijpt dat het nogal druk was.

Gelukkig was daar de beeldbank: eerder dit jaar had ik besloten een verzameling foto’s aan te leggen. Zodat ik op mijn website, bij de blogs en facebookberichten  eigen afbeeldingen  kon plaatsen om het vertelde te illustreren. Ik volgde een mini-foto-cursus en leerde anders kijken naar alledaagse dingen. Ik zag boeiende details, patronen, schaduwen en bijzondere uitsnedes. Zocht nieuwe perspectieven.

En steeds, als ik even voelde dat het stuiteren me teveel werd, keek ik om me heen. ‘Even beeldbanken dus.’ Thuis, in de klas, in de winkel. Overal kan er wel wat gebeeldbankt worden. Het liet me alledaagse taferelen omarmen en geluk halen uit het kleine. Het waren mini-oases van rust in de hectiek van mijn leven, mijn hoofd en mijn lijf.

Inmiddels is  ‘Schatgravers’ gelanceerd. De verkoop loopt en alle andere werkzaamheden hebben weer de plek in mijn leven gekregen die ze verdienen. Toch blijf ik beeldbanken. Omdat het me lekker dicht bij het hier houdt, omdat het me het heden in zijn volle glorie laat zien.

Om het klein geluk vast te blijven leggen, ben met een Instagram-account begonnen. Want daar zit volgens mij de one-size-fits-all-oplossing: aandacht voor de gewoon-bijzondere dingen van alledag. Of je er nou voor kiest ze te fotograferen, te noemen of zelfs gewoon alleen maar te denken, geef er je aandacht aan.  Op jouw manier.