koekjes bakken op z’n Matty’s (als een zwierige chaoot dus)

I suck, at koekjes bakken. Enorm! Maarja, ik heb er hier twee rondlopen die er wel van houden. Gelukkig is er soms een tante of een oma die het met ze doet. Maar eigenlijk, het zal wel een ego-dingetje zijn, gunde ik mezelf ook die glunderende koppies als die koekjes uit de oven komen. Dus ineens hoorde ik mezelf op een vrijdagochtend afspreken dat we ‘vanmiddag koekjes gaan bakken’. Huh? Matty? Wat zeg je nou?

Luid gejuich van Mevrouw van 5 en Meneer van 3. Dat hielp al wat.
ik: ‘Maar, eh, ik ben er niet zo goed in. Dus ik ben benieuwd of het gaat lukken.’ (indekken die hap!)
Mevrouw van 5: ‘Ja, maar mama, als je het oefent word je er vast beter in.’ (Vast wat eigen belang, maar mijn groeimindset was ermee aangezet. Gotta love er!)

En nee, het zal heus niet moeilijk zijn. Als je precies bent, is het een makkie. Maar voor een zwierige chaoot als ik, is het best lastig dat de afwegingen van boter, meel en suiker zo nauw komen. Dus ik maakte het mezelf iets gemakkelijker, met een klant-en-klaar  pakje. Waar ik vervolgens alsnog boter aan te moest voegen. Tja…

Ik deed het op z’n Matty’s: ik deed maar wat. Maar vooral: ik keek. Naar plakhanden. Naar koekjesdeeg in wording. Ik voegde nog wat boter toe. En nog wat koekdeegmix. Verwarmde de oven voor. Moedigde aan. Poetste de vloer. Had geduld. En ja, daar ontstond heus koekjesdeeg, onder de handen van Mevrouw en Meneer.

De rest was een makkie. En een pretje. De glunderkoppies waren helemaal voor mij! En bij mij van binnen ook een glunderkop, door mijn eigen mini-groei. Tssss, ik kan best koekjes bakken. Ha!

Wat is er nou eerder; de groei of de glunder? Eerlijk gezegd kom ik er niet helemaal uit. Maar misschien hoeft dat ook niet. Misschien is het juist de magische wisselwerking waarbij deze twee elkaar zo mooi tot hun recht laten komen. Dat je gaat groeien van een glunderen. En gaat glunderen als je groeit. Mooi toch!

Het heeft iets van een wonder, wat de groeimindset met mij doet. Het laat me glunderen. Tussen alle bedrijven door. Elke dag weer opnieuw. Soms heel klein hoor. Maar dat zijn ook lekkere glunders! En ik durf met stellige zekerheid te zeggen dat dat doorwerkt, op de kinderen om mij heen. Thuis, in de praktijk of mijn 23 kleuters.

Misschien is dat wel wat ik het liefste voor jou wens, dat jij ook tussen de bedrijven door kunt groeien en glunderen. Het geeft vertrouwen, motiveert me om nieuwe dingen aan te pakken. Laat me jou helpen je groeimindset aan te zetten, zodat jij en je kleineriken ook vol vertrouwen aan nieuwe dingen beginnen. En nog meer groeien en glunderen.  

Mijn glundertip voor jou, nu, om NU te beginnen met je groeimindset. Doe iets wat je nog niet kunt. Iets kleins. Maak het jezelf makkelijk, net als ik, met de koekjes. Gun jezelf die glunderkop(pies). En laat de kinderen om je heen zien wat dat met je doet.

all I want for Christmas is…

Ik vroeg een hele groep professionals wat volgens hun de grootste kerstwensen waren. Geen spullen, maar al het ander mooie. Dat wat niet te koop is. Alle tips van kindercoaches en andere professionals op een rijtje, met link erachter voor meer informatie.

15317979_1272000872871173_6763003301091967794_nIk vatte de kerstwensen samen op deze gehandletterde kerstwensenposter die je hier van me cadeau krijgt.

De kerstwensen vind je hieronder, met daarachter de linkjes naar de concrete tips die ze erover gaven.

  1. echte gevoelens kindercoach Annick
  2. verwondering Koru kindercoaching
  3. mijn eigen licht Hartenwijs Kindercoachpraktijk
  4. een glinstering in tranen van gemis mijn Gouden Traan
  5. mezelf Pluk Kindercoaching
  6. verbinding Estelle de Hingh kindercoaching en Aroha Kindercoaching
  7. aandacht kindercoach Aapie
  8. liefdevolle momenten Studio Sprankel
  9. een intentie voor volgend jaar Kindercoachpraktijk Wijs
  10. quality time de Speelvogels
  11. mijn kind zien Robine Zijderhand kindercoaching
  12. dankbaarheid Natuurlijk bij Jannie
  13. opladen Sparkle Kids
  14. wensen vol licht Praktijk Leeft
  15. zachtheid KiYoVick kinderpraktijk
  16. herinneringen IKspeditie kindercoaching
  17. beweging H2Blossom
  18. zelfgemaakte slingers Krachtig Kint
  19. lichtpuntjes Praktijk Goud
  20. andere mensen coachingspraktijk Vlinder
  21. terugblikken de Bloeiberg
  22. zien Cora van Diest coaching-begeleiding
  23. verhalen kansrijkeenstapverder
  24. dankbaarheid lifeforce kinderyoga

Klik ook vooral even op de linkjes, ze zijn vaak supereenvoudig uit te voeren en gaan jouw kerst echt mooier maken.

Kom, laten we sintherinneringen maken!

Ik vroeg een hele groep professionals om tips voor een stressvrije, gezellige sint. Geen knutseltips, maar eerder opvoedtips. Voor thuis, of in de klas. Want ja, leuk is het zeker! En knetterbijzonder. Maar hoe zorg je ervoor dat het ook nog een beetje gezellig blijft? Dat je herinneringen maakt, in plaats van spanning kweekt?

Alle tips van kindercoaches en andere professionals op een rijtje, met linkjes naar de berichten die ze erover schreven.

stressvrije sint ekkomiIk heb van al deze tips en een plaatje van het Vlaams Broodhuys een gratis-download-poster gemaakt. Hou mijn instagram-account in de gaten om de link te krijgen (met tagservice als je wilt! Reageer dan even op het bericht met de poster.)

  1. Geniet bewust Tip van Pluk kindercoaching
  2. Maak van liggende achten/lemniscaten een pietenkraag, pietenmuts of iets anders Sinterklazigs. Tip van Mira kindercoaching
  3. Geef bonne bonne bonne (hou daarvoor op mijn facebookpagina of ekkomi-app in de gaten-gratis download!)
  4. Beperk de Sintbezoeken . Tip van kindercoach Annick
  5. Lees Sinterklaasboeken voor Welke? Dat lees je bij Natuurlijk bij Jannie en Maria Meyvis
  6. Overprikkeld? Ontladen! Tip van Lotus kindercoaching 
  7. Rust rust Rust! Vind de manier die het bestje bij jullie past tussen de tips van kindercoachpraktijk WijsKoru KindercoachingHartenwijsPuur Kind ZijnEigenwijzPraktijk Goud
  8. Denk aan jezelf! Hoe relaxter jij deze periode doorkomt, hoe meer je bijdraagt aan het plezier in deze tijd. Tip van Praktijk Wijs
  9. Klein vieren is vaak al groots genoeg. Tip van Praktijk Wijs
  10. Geef verplichte knuffels. Tip van Cora van Diest
  11. Blijf zelf opvoeder van je kind. Je kind kan onrustig worden van het idee dat Sinterklaas alles ziet en weet. Tip van Baasis kindercoach
  12. Ga naar buiten Tip van Estelle de Hingh en De Bloeiberg
  13. Zorg voor voorspelbaarheid met een aftelkalender Tip van Aapie kindercoaching en Sparkle
  14. Orden gedachten en gevoelens door verkleden en te spelen. Tip van KiYoVick
  15. Creëer Sinterklaasbelevingen. Al is het al om ze later weer op te kunnen halen, Tip van Krachtig Kint
  16. Ga mee in de magie en de verwondering die het Sinterklaasfeest je biedt Tip van Praktijk Leeft
  17. Ga voor een voetenmassage (Nee, niet voor de Sint! Het kind!) Tip van Aroha
  18. Bak kruidnoten, zodat julie lekker even met je handen in plaats van met je hoofd bezig zijn. Tip van Ikspeditie In het echt, of op je rug. Op mijn facebookpagina of ekkomi-app plaats ik binnenkort een pepernotenmassage om te downloaden.
  19. Voer indrukken af met essentiële olien op het kussen, de polsen of een voetenbadje. Tip van H2Blossom
  20. Laat Sinterklaas lekker buiten staan. Tip van Stralende Ster
  21. Zing! Tip van Kansrijk een stap verder
  22. Hou zelf zoveel mogelijk de regie over het geloof van jouw kind. Laat andere volwassenen dat niet bepalen. Tip van Robine Zijderhand Kindercoach
  23. Bepaal samen een plek in de klas of thuis is waar het kind naar toe kan gaan als de spanning te veel wordt. Tip van Stipt leren 
  24. Luister en kijk naar de behoeften van je kind. Tip van Kleintje kindercoach

GOUD in mijn eigen handen

Vorige zomer, we waren op vakantie. Een heerlijke avond achter de rug, met de hele camping samen gegeten aan lange tafels en kampvuur met marshmallows op het eind. Zo eentje uit de boekjes. Te mooi, te fijn. Maar ook te indrukwekkend voor onze Meneer van (toen nog) 3. Hij genoot. Dat zeker. Maar lag vervolgens de hele nacht te woelen, zag alle hoeken van zijn slaapzak, zijn luchtbed en uiteindelijk van ons bed. Met kopstoten en voeten in mijn gezicht tot  gevolg.  Boos worden hiep niet. Stevig vasthouden hielp niet. Tot ik me daar midden in de nacht realiseerde dat het gewoon teveel was geweest voor dat mannetje. Te mooi, te fijn. Maar ook te indrukwekkend. En wat kon hij met die indrukken? Die zaten opgesloten in zijn lijf. Ik had de oplossing, gewoon in mijn eigen handen; kindermassage.

In de huid zitten receptoren die bij prikkeling oxytocine aanmaken  en het adrenaline  verminderen. Ofwel: kindermassage verhoogt de rust in het lichaam en verlaagt de stress. Bovendien zorgt de oxytocine voor een flinke dosis verbondenheid. Goud!

Die keer deed ik het die nacht nog, meteen, door supersimpel stevig over zijn rug, buik, armen en benen te aaien. Maar het is ook een heerlijke manier om samen de dag mee af te sluiten. Je kind liggend in bed. Gewoon met pyjama aan. Jij vertelt een verhaaltje en maakt daarbij de massagebewegingen op de rug van je kind.

kindermassage herfstboom
Het gaat er in ieder geval om dat je een verhaaltje voorleest en tegelijkertijd je kind masseert. Met een beetje geluk wil je kind het ook bij jou doen. Echt. Je voelt de verliefdheid op je kind toenemen! Het helpt ook jou uit je hoofd en in je lijf te komen. Je voelt je lichaam weer. Moet je nagaan wat dat met je kind doet, die in verhouding meer huid heeft dan wij en dus nog veel gevoeliger voor aanraking is.

Trouwens, we doen het ook vaak in de klas. De kinderen bij elkaar. Broers en zussen kunnen het ook bij elkaar doen. Gewoon zittend op de stoel. Over de kleren heen. Misschien vinden ze het even raar, maar je zult zien dat de meesten het uiteindelijk heel prettig vinden.

Ik heb hier een kindermassage voor je klaarstaan, over de herfst. Dus perfect voor nu! Ik ben benieuwd wat jij ervan vindt. Laat je ‘t me hier weten?

Tot snel, groetjes!

groeimindset, hoe doe je dat?

Wat je nog (!) lastig vindt, kun je leren.

groeikaarten en schatgraversOf het nou de tafels, traktaties-maken, iemand taggen op Facebook of hoepelen is. En hoe heerlijk is het, om jezelf en de kinderen om je heen, hiervan te doordringen? Klinkt eenvoudig, is nog best ingewikkeld. En daarom ga ik je ermee helpen!

Want ik wéét dat jij het ook weet: we gaan het hardste glunderen als iets moeilijks eindelijk lukt. That’s why de groeimindset uitgevonden werd. Niet door mij. Door Carol Dweck. Het enige wat ik deed is hem begrijpelijk en gezellig maken voor jou. Zodat jij jezelf en de kinderen om je heen kunt laten groeien.

Maar hoe zorg je er nou voor dat het je ook lukt? Dat het echt in jouw systeem en in het systeem van de kinderen om je heen gaat zitten? Ook als je in de haast/irritatie/ik-ben-best-moe-aan-het-eind-van-de-dag/faalstand staat?

Door

groeimindsetvoor te leven, te laten zien hoe jíj alle facetten van de groeimindset beleeft. Inclusief de leermomenten dus hè! Je kind ziet, hoort en voelt alles van jou. Je kind downloadt je.
in het volle licht zetten: benoemen wanneer je facetten van de groeimindset om jullie heen ziet ziet (op tv, in boekjes, bij vrienden, in de natuur)
complimenteren: laat merken dat je facetten van de groeimindset bij de kinderen om je heen ziet

vragen stellen: over de stappen, inzet, fouten/leermomenten, wat wil je bereiken

-zoveel mogelijk te verNOGgen

Omdat het allemaal wel makkelijk lijkt, maar best lastig onthouden is. En omdat we heus allemaal wel willen, maar soms niet weten waar we ‘t moeten zoeken.

Lukt het jou om te groeien in de groeimindset?

de ontdekking van mijn leven

groeimindsetDe flik-flak.
De tennis-opslag-service. Tennis hoe dan ook.
Het elementaire systeem.
De noot houden.

Ze hebben met elkaar gemeen dat ik het niet kan.
En niet een beetje niet,
ik ben een ramp op die gebieden.
En op nog zoveel andere gebieden.
Ik stuntel en blunder.

Ik blunderde ooit ook
grandioos
in het foto’s maken.
Tekende stuntelend.

Maar zeven jaar geleden kwam er een klein meisje in mijn buik wonen,
ontdekte ik het bloggen
eerst over haar, later ook zakelijk
en wilde ik dat opleuken met eigen foto’s.
Om daar nou steeds een ander voor te vragen…
Dus ik ging zelf maar aan de slag.
Stuntelend. Blunderend.

groeimindset infographicOp ongeveer dezelfde manier
ontdekte ik dat ik mezelf ook best kon leren tekenen
handletteren
vormgeven
cursussen ontwikkelen
en kleuterjuf-zijn (ik kreeg ooit een onvoldoende voor mijn stage).

Ik heb het allemaal geleerd.
Stuntelend. Blunderend.
En uiteindelijk glunderend.

Vol vertrouwen de wereld aangaan.
Ik gun het de kleineriken.
Ik gun het mijn kleuters.
Ik gun het mijzelf.

Echt. De ontdekking van mijn leven.
Van mezelf te ontdekken dat ik ‘alles’ kan leren!
Het geeft vertrouwen,
motiveert me om nieuwe dingen aan te pakken.
En jij, gun jij jezelf en de kinderen om je heen ook zo’n frisse mindset?

DSC_0405Kijk ook eens terug.
Naar waar je eerder in blunderde en stuntelde.
En wat je nu glunderend doet.
Maak een piepklein lijstje in je hoofd
of zet het op een poster boven je bed. Whatever.
Zorg ervoor dat je het WEET en VOELT:
Wat je lastig vindt kun je leren.

Dat is het begin van een groeimindset.
Oooh, en als je die eenmaal tot je neemt
ligt de wereld aan je voeten!

Heb je kinderen om je heen?
Kijk samen
naar tekeningen, foto’s of filmpjes
van toen zij klein waren.
Wat ze toen nog moeilijk vonden
en nu een makkie voor ze is.
Kijk samen terug naar naar jouzelf,
wat jij eerder moeilijk vond.

Doe het samen.
Voor jouzelf
en voor hen.

Want kinderen
leren nog het meest
van wat ze jou zien doen.

rozen voor de juf

Dit is een bericht speciaal voor de kinderen. Een voorleesverhaal. Roep ze er maar bij!

Ken je Molly al? Molly kan jou helpen, als je ergens mee zit. Want Molly kent heel veel kinderen die ook ergens mee zitten. En jij krijgt te horen hoe ze dat hebben opgelost. Zodat jij dat misschien ook kan gebruiken. Voor jezelf, of voor iemand anders.

een roos voor de juf ekkomi molly‘Goedemorgen juf Jet!’ ‘Goedemorgen Molly. ‘Is Meg al in de klas?’ “Nou kijk maar even, dan zie je het vanzelf.’ Meggie’s plek is nog leeg. Maar als ze door het raam van de klas naar buiten kijkt ziet ze Meggie aan komen lopen. Ze kijkt verdrietig. En boos zelfs een beetje. Haar papa heeft zijn hand op haar rug en een frons tussen zijn ogen. Als Meggie de juf een hand geeft bij de deur, ziet Molly dat de juf heel erg naar Meggie’s gezicht kijkt. Maar ze zegt er niks over. ‘Wat heb jij daar mooie rozen in je haar! ’Juf Jet is dol op rozen. Dat weet Molly wel, want ze draagt bijna elke dag wel iets met rozen. Net als haar beste vriendin trouwens. Vandaag dus in haar haar. Meggie gaat zitten. Er kan nog geen lachje vanaf. Ze zegt niks en kijkt naar haar tafel. De juf doet de deur dicht en ze gaan aan het werk.

‘Meg, wat is er? Je kijkt verdrietig en je zegt helemaal niks.’ vraagt Molly als ze in de pauze naar buiten lopen.  Meggie zucht. Molly weet dat Meggie het wel zal vertellen daarom wacht ze rustig af terwijl ze naast haar loopt. En jahoor… Na een paar zuchten kijkt Meggie haar aan. Met grote traanogen. ‘Ik weet het eigenijk niet Mol. Maar ik heb altijd zo’n buikpijn in de ochtend.’ ‘Maar je weet niet hoe dat komt?’ ‘Nee , ik weet niet hoe dat komt. Ik weet wel dat het alleen op schooldagen is.’ Daar komt juf Jet net aan. ‘Hee, Meggie, mag ik je wat vragen over wat ik je net hoorde zeggen?’ ‘Wat dan?’ ‘Je vertelde net dat je zo’n pijn in je buik hebt. Kun je mij vertellen hoe die pijn eruit ziet?’ Meggie kijkt  haar juf met een gek gezicht aan. ‘Maar ik voel het alleen maar. Ik zie het niet hoor!’ ‘Nee, dat weet ik wel. Maar als je het wel kon zien, hoe zou het er dan uizien?’

‘Begin maar eens met aanwijzen waar je het voelt. ‘ Meggie wijst naar een plekje op haar buik. Als de juf daarna vraagt hoe groot het is en welke kleur en vorm het heeft  vertelt Meggie van alles over de buikpijn. En de juf blijft er vragen over stellen. ‘Jee, Meg dat je dat zo goed weet! ’zegt Molly als  ze naar binnen lopen. ‘Ja, nou hè!’ zegt Meggie met een voorzichtig lachje.

Onder het werken gaat de juf bij Meggie aan tafel zitten. Ze zitten zacht met elkaar te praten. Als juf wegloopt ziet Molly ziet dat Meggie haar kleurpotloden pakt. Ze tekent met het  puntje van haar tong uit haar mond een prachtige rode roos. Ze is er best lang mee bezig maar de juf zegt er niets van als ze langsloopt. ‘Ik vind hem echt heel mooi’ zegt Molly terwijl ze naar de rekenkast loopt. Meggie kijkt haar glunderend aan. ‘Ja hè. Deze roos komt  in mijn buik. Op de plek van mijn pijn.’ ‘Maar waar is je pijn dan?’ ‘Die heb ik samen met de juf weggegooid. Daarna heb ik het plekje gepoetst en nu kan deze roos er dus in.’ Molly vindt het best een beetje raar. Maar ach, wat maakt dat uit. Als het Meggie maar helpt.

‘Goedemorgen juf Jet!’ ‘Goedemorgen Molly.’ ‘Is Meg al in de klas?’ “Nou kijk maar even, dan zie je het vanzelf.’ Meggie zit op haar plekje naar haar tekening te kijken. Op het bureau van de juf staat een vaasje met een prachtige roos. Rood. En zelfgemaakt. Die kunnen maar van één iemand zijn…

 

 

Ooit. En dit nu hier.

Untitled design (1)Soms blijf thuis met feestjes. Net als die ene keer. Die middag dat Mevrouw van 4 op de fiets stapt, zei dat ik haar los mocht laten. Die middag dat Mevrouw van 4 ineens een ‘fietsende kleuter’ werd.

Ik weet, ooit, is er stilte hier in huis. Dan zit ik hier, in mijn keurig opgeruimde woonkamer, met schone vloer en hoor ik enkel het geluid van geen-spelende-kinderen. Ook niet in de ochtend, als het buiten nog donker en dus nog een soort van nacht is.

Ik weet, ooit, graaf ik in mijn geheugen, en probeer ik het geluid te vinden van hun lachjes, hun verhaspelingen, hun moppers. Dan vraag ik me af hoe het met ze is. Hoe het alledaagse leven op hen reageert. En zij op het alledaagse.

Ik weet, ooit, bellen ze me, midden in de nacht, vanuit het café of vanuit een ver, ver land en ben ik zo ongelooflijk blij ze te horen. Dan lachen ze me uit om mijn sentimentele gedoe.

Ik weet, ooit, word ik wakker, uit mezelf. Hoor ik enkel het geneurie van een huis vol herinneringen. Dan denk ik aan nu. Ben ik mezelf dankbaar dat ik niet naar dat feestje ging, maar mee naar de speeltuin met de fiets. Dat ik het magische in het gewone vond. En ga ik feesten. Vier ik het leven waar ik voor koos. Met heel mijn hart.

Dit nu hier. Dit is het later waar ik van droomde. Intensief, bijzonder en vooral, zo tijdelijk.

Rudolf als inspiratiebron

rudolf als inspiratiebronKen je het verhaal van Rudolf? Wat een prachtige inspiratiebron om je eigen anders-zijn eens om te denken naar een schat!

Want Rudolf is een rendier met een lichtgevende neus. Vroeger lachten alle andere rendieren hem uit. Maar de kerstman vond het wel handig, zo’n rendier die hem kon laten zien waar hij vloog. En vanaf dat moment is hij een soort opper-rendier geworden van de kerstman. Juist door zijn lichtgevende neus! Rudolf heeft van zijn anders-zijn een schat gemaakt.

Misschien heb jij ook wel iets waar je niet zo blij mee bent. Wat vind jij minder leuk aan jezelf? En wat is er waardevol aan? Wat geeft het je? Waar kan het jou of iemand anders mee helpen? Hoe kun jij van jouw anders-zijn je schat maken? Ik ben ontzettend nieuwsgierig naar jouw verborgen schat!

kiekeboe!

Je hebt het jezelf vast wel eens tegen een kind horen zeggen: ‘Hee, waarom doe je nou zo? Zo ken ik je  helemaal niet…’

verstoppertjePff, dat is een moeilijke vraag om te beantwoorden! Weet jij het? Waarom doet dat ene complimentje je zo goed? Waarom heb je zo’n zin in dat avondje uit met vrienden? Waarom krijg je kriebels in je buik bij het zien van je kind? Omdat er behoeftes mee worden vervuld! Bijvoorbeeld de behoefte om gezien te worden, plezier en verbinding.

Achter ieder gedrag gaat een behoefte schuil. En als die behoefte niet vervuld wordt, dan vraag je er wel om. Ja, dat doen wij. Ik, jij en kinderen. Met woorden, maar veel vaker nog met gedrag: Dat meisje dat rond sinterklaastijd over grenzen heen ging was op zoek naar duidelijkheid. Dat kind dat op het steeds de zandkastelen van anderen omgooide was op zoek naar contact. Dat jongetje dat wegliep van school wilde gezien worden.

 

Behoeftes kunnen onderverdeeld worden in behoefte naar

*betekenis (begrijp mij, doe mee, ik, kijk, zie mij, groei, snap, geloof, leer, ontdek, ik kan het, laat mij, probeer, wil, leg uit)

*gezondheid (raak aan, bescherm, beweeg, adem, rust uit, veilig, eet, drink)

*spelen (grapjes, plezier)

*autonomie (zelf, vrij)

*verbinding (laat zien, voel, samen, lief, help, respect)

*oprechtheid (eerlijk, vertrouw)

‘Die behoeftes spelen verstoppertje! En net als ieder kind, willen ze dolgraag gevonden worden. ‘

Die behoeftes spelen verstoppertje! En net als ieder kind, willen ze dolgraag gevonden worden. Aan ons om ze te vinden. Zoek de behoefte achter het gedrag. Als je weet wat de behoefte is, dan kun je samen bedenken hoe die vervuld kan worden. Reken maar dat dat wat zoekwerk kost! Maar het scheelt een hoop frustratie, het geeft richting en het helpt jou en het kind. Daar gaat het toch om?