Tagarchief: klassenwerk

wijs ze de weg naar de glunders

‘Ja, natuurlijk zie ik mijn leerlingen graag glunderen! Maar hoe doe ik dat in mijn volle klas en met mijn volle lesrooster?’

Glunder is a state of mind. Een manier van doen. Een vaardigheid. Grote kans dat jij het ook belangrijk vindt dat je leerlingen het leren. Maar je leerlingen zijn zo divers, hebben allemaal iets anders nodig en reageren daar dan gedurende de dag ook nog eens allemaal verschillend op.

Er zijn zoveel facetten waar je in kunt ontwikkelen om te leren glunderen. Om er een paar te noemen: talent ontwikkelen, voelen, ontvankelijk zijn voor klein geluk. Dankbaarheid niet te vergeten. En dat zijn er nog maar een paar.

Allemaal zaken die je het leven meer laten omhelzen. Beleven. Soms zelfs kleine huppels veroorzaken. Geen trucje dat je even snel aanleert. Wel iets dat je elk moment van de dag kunt oefenen. Waar je beter in kunt worden. Jij als leerkracht. Je leerlingen met je.

Maar goed, hoe dan?

De eenvoudigste manier is door de juiste vragen te stellen. Vragen die laten voelen, nadenken over wie je bent, over jou. Vraag naar positieve zaken.Zo wijs je ze de weg. Zo leren en blijven ze zelf nadenken en voelen. Kunnen ze het straks zonder jou.
Zelf.
Vanzelf.

* Waar kreeg je pas nog een compliment over?
* Waar zou je nu graag willen zijn?
* Van welk gratis iets kun jij ontzettend genieten?

Laat je verrassen.
Laat ze zichzelf verrassen.
Elkaar.

Als je ’t jezelf en je klas een beetje makkelijker wilt maken, gebruik dan Schatgravers. Een breed scala aan positieve vragen voor kinderen. En hun leerkrachten. Want samen leer je toch het meest.

lamineren of laten inspireren?

Ook als ik bij een lezing ben, is mijn tafel een glunderende chaos 🙈✨Deze foto kreeg ik toegezonden na een inspiratiebijeenkomst over positief onderwijs.

Ik geloof, nee, arroganter en eigenwijzer: denk te weten dat dat wat hier op tafel ligt dit onder andere is wat het onderwijs nodig heeft om die positiviteit de klassen in te brengen. Mooie, eenvoudige en krachtige tools.

Want dat we ‘t willen, daar zijn we ‘t wel over eens geloof ik. Maar hoe? Dat ga ik je vertellen. Stukje voor stukje. Tool voor tool.

Ik zie het nog zoveel om me heen: Terwijl leerkrachten omkomen in het werk, zijn ze ook nog eens zelf van alles aan het fabriceren. De printer en het lamineerapparaat draait op volle toeren en ‘s avond als ze thuis zijn worden de werkjes uitgeknipt. Opdat hun leerlingen maar betrokken kunnen worden. Dat vind ik dus zonde van die kostbare leerkracht-energie. Want, lieve leerkracht, je hoeft echt niet alles zelf te maken. Er is al zoveel!

Zoals dus dat fijne geel-blauwe doosje op de foto. Ontwikkeld door Greetje Welten en ondergetekende. Omdat wij iets misten: een spel waarmee het zelfbeeld en de positieve kijk bij kinderen spelenderwijs werd.

Eerlijk gezegd ontwikkelden wij dit kaartspel jaren geleden voor in onze eigen kindercoachpraktijken. Maar gaandeweg kon ik het niet laten om het mee de klas in te nemen. Dit gunde ik mijn leerlingen net zo goed!

In dit kaartspel zitten 107 positieve eigenschappen (schatkaarten) en 120 laagdrempelige positieve opdrachten/vragen (karweikaarten) variërend van mindfulness, helpende gedachten tot hyperkorte theateropvoeringen. Hiermee werk je talentgedreven, snel, groepsgericht, gemakkelijk en met alle leerlingen tegelijk. En ja, dus ook in de klas! In heel veel klassen inmiddels. Gelukkig.

Maar er zijn dus ook nog klassen waarvan de leerkracht heel graag al die leerlingen een stem geeft, ze wilt betrekken bij de lessen en lekker laten bewegen. Ze wil laten huppelen door de ingewikkeldheid en het lawaai van de wereld. Maar die dus zelf ‘s avonds lessen zit te zoeken, maken, lamineren en knippen.

Hoe lekker zou het zijn als deze leerkrachten alleen maar hun Schatgravers-doosje erbij hoeven te pakken, het gejuich opstijgt (en ja, dat gebeurt echt vaak), (al is het maar)1 kaartje eruit pakken en daarmee weer een glimlach in die harten tovert?

Probeer het uit, deze week nog, met deze (zie foto) karweikaart. Hartsmeltende antwoorden als jij deze karweikaart in je klas stelt..! Gewoon, tijdens de dagopening, de kring of bij het namen oplezen.

Want als je zo regelmatig eens een karweikaart doet, ben je bijna geen tijd kwijt en ‘win’ je dus wel heel veel sfeer, positiviteit én hoor je wat er in die fijne koppies afspeelt. Dat willen we, toch?

Ervaar het. Dit kaartspel is de sleutel tot de mooiste gesprekken. Ook in de klas. Ook tussen jouw leerlingen in plaats van alleen maar met jou. En reken maar dat je hiermee hele mooie lessen overbrengt.

Morgen geef ik een workshop over Schatgravers met groepen. Daar kun je niet bij zijn. Wel kun je morgenavond op onze socials @mattyengreetje  lezen hoe het was en aangeven dat je bij een volgende workshop wilt zijn. Op de late woensdagmiddag, met lekker eten tot ergens in de avond, in Bergen op Zoom. Kosten €145,20. Laat even weten als je interesse hebt, dan nemen we in mee in de planning. Stukken leuker dan lamineren en knippen. Beloofd!

Twijfel je nog? Snap ik ook, je hebt genoeg om aan te denken. Snap ik ook, je hebt genoeg om aan te denken. Je kunt Schatgravers ook gewoon zelf aanschaffen (of vraag je directie, slimmer 😉) Maar volg in ieder geval de socials van onze spellen op @mattyengreetje.

En laat je inspireren.

terug-naar-schoolpraatjes

20914185_1610512572353333_6147009380913663990_n

Nu ik deze blog schrijf,
zijn de kleineriken al een hele ochtend aan het hutten-bouwen.
Spelen, spelen, spelen.

Alles wordt verwerkt in de voor-nep-wereld.
Ze zijn al heel veel op de voor-nep-school geweest.
Mevrouw van 6 als juf.
Meneer van 4 als kind.
Voor nep dan hè.
Nog wel.

Ze hebben nog een week.
En dan gaat dus ook Meneer van 4 voor het eerst naar school.
Dynamisch en spannende tijd.
Voor hen en voor ons, de groteriken.

Mevrouw van 6 krijgt een nieuwe juf
en zelfs een hele nieuwe klas.
Meneer van 4 krijgt een nieuw leven bijna.

Hoe dan ook terug in het ritme
en een hoop te groeien.

Of kinderen nou staan te popelen of te stribbelen,
het is fijn voor ze om al het nieuwe een plaatsje te geven in hun hoofd.
Het is lekker om vooruit te kijken en doelen te stellen.
Dat geeft richting.
En of jij nou juf, meester, papa of mama bent,
jij als groterik kunt ze laten glunderen
en de betovering van een nieuw begin laten beleven
met deze terug-naar-schoolpraatjes:

*Wie wil je het liefste weer zien?

*Wat zou je van je juf/meester willen weten?

*Waar heb je zin in?

*Wat wil je leren?

*Wie heb je gemist?

*Wat ga je als eerste doen als je in de klas aankomt?

*Wat is er aan jou veranderd deze zomervakantie?

*Wat weet je al van deze klas/juf/meester?

*Waar ben je nieuwsgierig naar?

*Wat heb je gemist?

*Wat ga je als eerste doen als je op het schoolplein loopt?

*Wat voor lunch/fruit/drinken wil je meenemen op je eerste schooldag?

Op school leer je veel.

Het grappige is dat je in je vakantie stiekem ook heel veel leert.  

*Wat heb jij geleerd in de vakantie?  (Tip van Marleen Loeff)

*Wat van-het-geleerde kun je op school vertellen of laten zien? (Tip van Marleen Loeff)

*Wat van-het-geleerde ga je gebruiken op school?

*Hoe ga je dat doen

*Hoe ga je dat gebruiken?

Heb je goede suggesties voor praatjes of andere weer-naar-school-tips (wel authentiek en van jezelf), laat het me even weten! ik zet ze er misschien wel bij, met bronvermelding naar jou uiteraard.

krul van de juf-over oefenen in de vakantie

20841020_1605903939480863_7458526129726824110_nEen krul van deze juf! Voor jou en voor je kleinerik. Zelfs als je niet geoefend hebt met lezen deze vakantie.

Ik zie en hoor het langzaam weer om me heen: moeders die denken dat ze zich schuldig horen te voelen omdat ze in de zomervakantie niet voor school geoefend hebben.

Trust me, lieve mama of papa. Je kleinerik is meters gegroeid deze vakantie! Hij heeft vast onwijs hard gespeeld, zijn sociale skills geoefend, geklommen, aan zijn talen gewerkt, gerend, nieuwe spelletjes en veel van de wereld en het verleden geleerd.

Hij heeft vast al-het-geleerde-van-afgelopen-schooljaar eindelijk eens een plek kunnen geven en kunnen verwerken. Hij is vast met zijn koppie tot rust gekomen.

Als Montessori-juf zie ik ‘mijn’ kinderen na de zomervakantie steeds weer terug. En reken maar dat ze letterlijk gegroeid zijn, als andere, grotere kinderen het schooljaar starten. Klaar om uit de vakantieleesdip te pieken.

Meters gegroeid. Dankzij jou, lieve mama of papa. Omdat jij ‘m dat spelen gunde. Well done!

groeimindset, hoe doe je dat?

Wat je nog (!) lastig vindt, kun je leren.

groeikaarten en schatgraversOf het nou de tafels, traktaties-maken, iemand taggen op Facebook of hoepelen is. En hoe heerlijk is het, om jezelf en de kinderen om je heen, hiervan te doordringen? Klinkt eenvoudig, is nog best ingewikkeld. En daarom ga ik je ermee helpen!

Want ik wéét dat jij het ook weet: we gaan het hardste glunderen als iets moeilijks eindelijk lukt. That’s why de groeimindset uitgevonden werd. Niet door mij. Door Carol Dweck. Het enige wat ik deed is hem begrijpelijk en gezellig maken voor jou. Zodat jij jezelf en de kinderen om je heen kunt laten groeien.

Maar hoe zorg je er nou voor dat het je ook lukt? Dat het echt in jouw systeem en in het systeem van de kinderen om je heen gaat zitten? Ook als je in de haast/irritatie/ik-ben-best-moe-aan-het-eind-van-de-dag/faalstand staat?

Door

groeimindsetvoor te leven, te laten zien hoe jíj alle facetten van de groeimindset beleeft. Inclusief de leermomenten dus hè! Je kind ziet, hoort en voelt alles van jou. Je kind downloadt je.
in het volle licht zetten: benoemen wanneer je facetten van de groeimindset om jullie heen ziet ziet (op tv, in boekjes, bij vrienden, in de natuur)
complimenteren: laat merken dat je facetten van de groeimindset bij de kinderen om je heen ziet

vragen stellen: over de stappen, inzet, fouten/leermomenten, wat wil je bereiken

-zoveel mogelijk te verNOGgen

Omdat het allemaal wel makkelijk lijkt, maar best lastig onthouden is. En omdat we heus allemaal wel willen, maar soms niet weten waar we ‘t moeten zoeken.

Lukt het jou om te groeien in de groeimindset?

rozen voor de juf

Dit is een bericht speciaal voor de kinderen. Een voorleesverhaal. Roep ze er maar bij!

Ken je Molly al? Molly kan jou helpen, als je ergens mee zit. Want Molly kent heel veel kinderen die ook ergens mee zitten. En jij krijgt te horen hoe ze dat hebben opgelost. Zodat jij dat misschien ook kan gebruiken. Voor jezelf, of voor iemand anders.

een roos voor de juf ekkomi molly‘Goedemorgen juf Jet!’ ‘Goedemorgen Molly. ‘Is Meg al in de klas?’ “Nou kijk maar even, dan zie je het vanzelf.’ Meggie’s plek is nog leeg. Maar als ze door het raam van de klas naar buiten kijkt ziet ze Meggie aan komen lopen. Ze kijkt verdrietig. En boos zelfs een beetje. Haar papa heeft zijn hand op haar rug en een frons tussen zijn ogen. Als Meggie de juf een hand geeft bij de deur, ziet Molly dat de juf heel erg naar Meggie’s gezicht kijkt. Maar ze zegt er niks over. ‘Wat heb jij daar mooie rozen in je haar! ’Juf Jet is dol op rozen. Dat weet Molly wel, want ze draagt bijna elke dag wel iets met rozen. Net als haar beste vriendin trouwens. Vandaag dus in haar haar. Meggie gaat zitten. Er kan nog geen lachje vanaf. Ze zegt niks en kijkt naar haar tafel. De juf doet de deur dicht en ze gaan aan het werk.

‘Meg, wat is er? Je kijkt verdrietig en je zegt helemaal niks.’ vraagt Molly als ze in de pauze naar buiten lopen.  Meggie zucht. Molly weet dat Meggie het wel zal vertellen daarom wacht ze rustig af terwijl ze naast haar loopt. En jahoor… Na een paar zuchten kijkt Meggie haar aan. Met grote traanogen. ‘Ik weet het eigenijk niet Mol. Maar ik heb altijd zo’n buikpijn in de ochtend.’ ‘Maar je weet niet hoe dat komt?’ ‘Nee , ik weet niet hoe dat komt. Ik weet wel dat het alleen op schooldagen is.’ Daar komt juf Jet net aan. ‘Hee, Meggie, mag ik je wat vragen over wat ik je net hoorde zeggen?’ ‘Wat dan?’ ‘Je vertelde net dat je zo’n pijn in je buik hebt. Kun je mij vertellen hoe die pijn eruit ziet?’ Meggie kijkt  haar juf met een gek gezicht aan. ‘Maar ik voel het alleen maar. Ik zie het niet hoor!’ ‘Nee, dat weet ik wel. Maar als je het wel kon zien, hoe zou het er dan uizien?’

‘Begin maar eens met aanwijzen waar je het voelt. ‘ Meggie wijst naar een plekje op haar buik. Als de juf daarna vraagt hoe groot het is en welke kleur en vorm het heeft  vertelt Meggie van alles over de buikpijn. En de juf blijft er vragen over stellen. ‘Jee, Meg dat je dat zo goed weet! ’zegt Molly als  ze naar binnen lopen. ‘Ja, nou hè!’ zegt Meggie met een voorzichtig lachje.

Onder het werken gaat de juf bij Meggie aan tafel zitten. Ze zitten zacht met elkaar te praten. Als juf wegloopt ziet Molly ziet dat Meggie haar kleurpotloden pakt. Ze tekent met het  puntje van haar tong uit haar mond een prachtige rode roos. Ze is er best lang mee bezig maar de juf zegt er niets van als ze langsloopt. ‘Ik vind hem echt heel mooi’ zegt Molly terwijl ze naar de rekenkast loopt. Meggie kijkt haar glunderend aan. ‘Ja hè. Deze roos komt  in mijn buik. Op de plek van mijn pijn.’ ‘Maar waar is je pijn dan?’ ‘Die heb ik samen met de juf weggegooid. Daarna heb ik het plekje gepoetst en nu kan deze roos er dus in.’ Molly vindt het best een beetje raar. Maar ach, wat maakt dat uit. Als het Meggie maar helpt.

‘Goedemorgen juf Jet!’ ‘Goedemorgen Molly.’ ‘Is Meg al in de klas?’ “Nou kijk maar even, dan zie je het vanzelf.’ Meggie zit op haar plekje naar haar tekening te kijken. Op het bureau van de juf staat een vaasje met een prachtige roos. Rood. En zelfgemaakt. Die kunnen maar van één iemand zijn…

 

 

Rudolf als inspiratiebron

rudolf als inspiratiebronKen je het verhaal van Rudolf? Wat een prachtige inspiratiebron om je eigen anders-zijn eens om te denken naar een schat!

Want Rudolf is een rendier met een lichtgevende neus. Vroeger lachten alle andere rendieren hem uit. Maar de kerstman vond het wel handig, zo’n rendier die hem kon laten zien waar hij vloog. En vanaf dat moment is hij een soort opper-rendier geworden van de kerstman. Juist door zijn lichtgevende neus! Rudolf heeft van zijn anders-zijn een schat gemaakt.

Misschien heb jij ook wel iets waar je niet zo blij mee bent. Wat vind jij minder leuk aan jezelf? En wat is er waardevol aan? Wat geeft het je? Waar kan het jou of iemand anders mee helpen? Hoe kun jij van jouw anders-zijn je schat maken? Ik ben ontzettend nieuwsgierig naar jouw verborgen schat!

engeltjesdroom

Van mij, voor jullie: Een lekkere kerstige kindermassage. Om aan het eind van een volle lange dag met veel gezelligheid weer tot rust te komen. Bij de kerstboom, of voor het slapengaan. Of zomaar, tussendoor, als voorpret op deze heerlijke tijd. Ook  heel fijn in de klas. In een rijtje achter elkaar of in tweetallen. Je kunt hem hier lezen, maar je kunt ook dit filmpje bekijken. Dan doe ik het aan je voor. kerst kindermassage engeltjesdroom

Ik lag in mijn bed en toen kreeg ik een droom. Ik was een klein engeltje hoog in de boom. (Wrijf met beide handen over de rug)

Ik poetste de ballen, ik poetste de piek en maakte met klokjes een beetje muziek. (Maak poetsbewegingen op de rug)

De slingers die hing ik zo zig zag wat op, ik begon onderaan en ging steeds hogerop. (Maak zig-zag-bewegingen van beneden naar boven)

Ik vloog eromheen en keek in de ballen. Ze hebben het heel leuk daar met zijn allen. (Teken een cirkel op de rug)

De kaarsjes gaven een schitterend licht en schenen heel leuk in mijn kerstbalgezicht. (Tokkel met de vingers over de hele rug)

Ik vlocht in de slingers wat engelenhaar, ik zocht naar de kransjes en at er een paar. (Teken kronkels met de vingertoppen over de hele rug)

Ik klom langs de takken, maar o wat een pech! Een takje was glad en mijn voetje gleed weg. (Klop met beide handen op de rug)

Ik viel naar beneden,’t was uit met de pret. Ik schrok want ik lag op de grond naast mijn bed. (Wrijf met beide handen van boven naar beneden) 

Dit versje is een bewerking van het versje ‘Engelendroom’ dat ik vond op www.leerkrachtig.nl en het liedje ‘Ik ben een kerstbal’ van Bert en Ernie.

schatgraven in de educare

Ken je het blad de Educare al? Sinds een paar jaar ben ik er lid van, het is een blad vol inspiratie voor ouders, leerkrachten en iedereen die met kinderen werkt. Het gaat vooral om het zoeken naar manieren om kinderen op een prettige manier te laten worden wie ze zijn. Maar ook hoe je goed contact met kinderen kunt krijgen en bergen met ideeën om met kinderen te gaan doen, binnen of buiten. Bere-interessant dus, dat snap je.

Sinds iets meer dan een jaar ben ik niet alleen een trouwe lezer van dit heerlijke tijdschrift, maar schrijf ik er ook voor. Het katern, de vier midden-pagina’s, zijn van mijn hand. Alleen de tekst dan hoor, de eer voor de plaatjes gaat weer naar een aantal anderen. En het is steeds weer een genot om de Educare in de brievenbus te krijgen, het plastic eraf te scheuren en te zien hoe mijn artikelen er ‘ín het echt’ uitzien. Best trots ben ik erop! Kijk maar eens:

Daar word je vast nieuwsgierig van! Toch? Voor een linkje naar het nieuwste katern, van jan 2013, moet je hier maar eens klikken. Alle andere katernen kun je hier vinden. Maar als ik je een goede raad mag geven: word gewoon lid van dit blad, of vraag op zijn minst een proefnummer aan! Dan zie je vanzelf dat dit echt iets voor jou is. En kom ook eens langs op facebook, daar heb ik allerlei leuke dingen voor je klaarstaan.

eigenwijsjes

Steeds vaker kom ik ze tegen: heel veel gezinnen hebben ze thuis en op de scholen waar ik kom liggen ze in het laatje van de juf of meester: de Eigenwijsjes. Tegelijkertijd merk ik dat ze nog veel effectiever ingezet kunnen worden. Hoe? Dat lees je hieronder.

Voor wie de Eigenwijsjes nog niet kent, eerst een korte uitleg: een doosje met 52 kaartjes. Op ieder kaartje staat een krachtig zinnetje Het zinnetje is een korte wijze boodschap aan het kind. Bewust geschreven in de ik-vorm, zodat het kind de zin meteen van zichzelf kan maken. Deze zin kun je in gedachte te houden en geeft kracht. En ook aan de beelddenkers is gedacht, want bij iedere zin staat een bijpassend plaatje. En ik merk dat vooral kinderen daar érg van gecharmeerd zijn. Bovendien helpt dit om het zinnetje beter te onthouden.

Voorbeelden van zinnen zijn:’Ik mag verdrietig zijn’, ‘Ik kies mijn eigen weg ‘Ik mag hulp vragen’ en ‘Ik verander wat ik anders wil.’ Zoals je leest zijn de boodschappen troostend, steundend, positief geformuleerd en divers. En dat zit dus allemaal in één doosje voor een tientje. Het leuke is, dat de gebruiksmogelijkheden ook ontzettend divers zijn. Nóg meer waar voor een tientje. Ha, dat willen we wel toch?

14 manieren om met de eigenwijsjes te werken

 

Met groepen, bijvoorbeeld in een klas of een gezin:

  1. Trek (blind) een Eigenwijsje van de dag of week, per persoon verschillend of voor de hele groep dezelfde.
  2. Bespreek gedurende de dag of week het Eigenwijsje : wanneer zag je het vandaag, waarbij heeft het je geholpen, wanneer had je eraan willen denken,…
  3. Bedenk samen of alleen een (strip)verhaaltje bij het Eigenwijsje .
  4. Maak samen of alleen een tekening bij het Eigenwijsje .
  5. Trek er (blind) één voor iemand anders in de groep.
  6. Kies een Eigenwijsje als gespreksstarter voor een lastig onderwerp.
  7. Kies er één uit en geef die aan iemand bij wie die past.
  8. Trek er (blind) één  en noem iemand die nu niet in de groep zit die je het toewenst.
  9. Leg de Eigenwijsjes klaar, zodat ieder kind er één kan trekken als hij daar behoefte aan heeft.

 

Eén op één, bijvoorbeeld in de kindercoachpraktijk, de logopedist of bij RT:

  1. Kies een Eigenwijsje uit die op dit moment bij je past.
  2. Kies als volwassene een stapel Eigenwijsjes speciaal voor het kind laat hem kiezen welk eigenwijsje op dit moment kan helpen.
  3. Kies als volwassene een stapel Eigenwijsjes speciaal voor het kind en laat hem blind trekken.
  4. Kies een Eigenwijsje als gespreksstarter voor een lastig onderwerp.
  5. Kies een Eigenwijsje voor elkaar.

Dus ja, zó eenvoudig, maar o zo doeltreffend! Wanneer je de Eigenwijsjes optimaal gebruikt bevorderen ze de autonomie, stimuleren weerbaarheid, maken een hoop bespreekbaar, dragen bij aan tolerantie en geven de verantwoordelijkheid terug aan het kind. Ze doen dus een hoop.

Een moeder schreef op Ekkomi’s facebookpagina: ‘Werkt echt om de gevoelens en thema’s van je kinderen te doorgronden. Dat “ik ben veilig” en “ik mag boos zijn” echt wat anders kan betekenen dan wat je in eerst instantie denkt… Hoe het toch mogelijk was dat onze middelste zoon dagen achter elkaar ( na goed schudden) steeds dezelfde kaart trok..’

Het zou me niets verbazen als jij nog meer gebruik-suggesties hebt. Is dat zo? Deel ze dan NU op mijn facebookpagina. Zo kunnen anderen er ook van profiteren. Dan zie ik je daar wel, hè?!